Barbara Reńska

Barbara Reńska, właściwie Eugenia Józefina Stefania Reńska, zamężna Zagórska, była polską aktorką, reżyserką teatralną i pedagożką. Urodziła się w Ostrowcu Świętokrzyskim, gdzie ukończyła Średnią Szkołę Żeńską Walerii Makarewicz. Studiowała filologię klasyczną na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej w Warszawie. Po ukończeniu tej uczelni w 1935 roku zadebiutowała na scenie Teatru Narodowego. Występowała też w Łucku i Łodzi.

Podczas II wojny światowej działała konspiracyjnie, współpracowała z Tajną Radą Teatralną i była członkinią Armii Krajowej. W powstaniu warszawskim służyła w sztabie II Batalionu „Lecha Grzybowskiego” Zgrupowania „Chrobry II”. Wraz z mężem, Wacławem Zagórskim, pomagała Żydom, między innymi ukrywając uciekinierów z getta i wytwarzając fałszywe dokumenty. W 1973 roku oboje otrzymali tytuł Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.

Po wojnie występowała i reżyserowała w Teatrze Polskim ZASP w Londynie. W latach 1961-1975 prowadziła tam Laboratorium Teatralne Młodych. Zmarła w Londynie 14 czerwca 1975 roku.

Na podstawie artykułu „Barbara Reńska” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.