Jan Piwnik

Jan Piwnik, używający pseudonimów Donat, Ponury i Jaś, urodził się w Janowicach i był oficerem Wojska Polskiego oraz aspirantem Policji Państwowej. Uczył się w Gimnazjum im. J. Chreptowicza w Ostrowcu Świętokrzyskim, gdzie w 1932 roku zdał maturę. W latach 1935-1939 służył w Policji Państwowej, a po wybuchu wojny brał udział w kampanii wrześniowej. Po przedostaniu się na Zachód służył w polskich jednostkach we Francji i Wielkiej Brytanii, a następnie zgłosił się do służby w kraju.

Jako cichociemny został zrzucony do Polski w nocy z 7 na 8 listopada 1941 roku. Działał w strukturach ZWZ-AK, a w styczniu 1943 roku dowodził akcją uwolnienia oficerów Armii Krajowej z więzienia w Pińsku. Później kierował Zgrupowaniami Partyzanckimi AK „Ponury” w Górach Świętokrzyskich, a w 1944 roku objął kierownictwo ośrodka dywersyjnego w Szczuczynie. Zginął 16 czerwca 1944 roku pod Jewłaszami. Pośmiertnie awansowano go do stopnia majora, a w 2012 roku pułkownika. Był odznaczony Orderem Virtuti Militari IV i V klasy.

Na podstawie artykułu „Jan Piwnik” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.