Józef Gromek

Józef Gromek był polskim szachistą. Urodził się 20 kwietnia 1931 roku w Częstocicach; w danych Wikidanych jako miejsce jego urodzenia wskazano Ostrowiec Świętokrzyski. Studiował filozofię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1952 roku po raz pierwszy wystąpił w półfinale mistrzostw Polski, zajmując czwarte miejsce.

W latach 1954-1970 siedmiokrotnie awansował do finałów krajowych mistrzostw. W 1955 roku we Wrocławiu zdobył tytuł mistrza Polski, a następnie reprezentował kraj na olimpiadzie szachowej w Moskwie w 1956 roku. Na czwartej szachownicy uzyskał 8 punktów w 14 partiach. W 1959 roku podzielił pierwsze miejsce w finale mistrzostw Polski, lecz przegrał dogrywkę i zdobył srebrny medal. Na przełomie 1962 i 1963 roku wygrał turniej kołowy w Lublinie.

Preferował ostrą, kombinacyjną grę i był mistrzem gry błyskawicznej. Według retrospektywnego systemu Chessmetrics najwyżej, na 143. miejscu na świecie, znalazł się w styczniu 1956 roku. Zmarł 19 kwietnia 1985 roku na atak serca podczas partii szachów.

Na podstawie artykułu „Józef Gromek” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.