Lucyna Żukowska

Lucyna Żukowska, z domu Skrzyńska, urodziła się 18 lutego 1844 roku w Ostrowcu Świętokrzyskim. Pochodziła z rodziny ziemiańskiej, której majątek znajdował się w Czajęcicach. Była córką Antoniego Skrzyńskiego, uczestnika powstania listopadowego, i Zofii z Narzuchowskich. Uczyła się w szkole wizytek w Lublinie, a jako szesnastolatka rozpoczęła naukę posługiwania się bronią. Przed wybuchem powstania styczniowego działała w organizacjach konspiracyjnych jako kurierka.

Po rozpoczęciu powstania służyła w oddziale generała Mariana Langiewicza, a następnie w oddziale Jana Czerwińskiego, gdzie była kurierką i żołnierzem liniowym. W maju 1863 roku została ranna pod Tyszowcami i trafiła do niewoli. Po pobycie w szpitalu w Zamościu spędziła siedem miesięcy w więzieniu, a następnie została zwolniona za poręczeniem rodziny. Później osiadła w Lublinie i wyszła za mąż za Henryka Żukowskiego. Podczas I wojny światowej pracowała w lubelskim szpitalu okręgowym. Otrzymała honorowy stopień podporucznika, a w 1938 roku Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski. Zmarła 5 lutego 1944 roku i została pochowana w Lublinie.

Na podstawie artykułu „Lucyna Żukowska” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.