Stanisław Rek
Członek personelu wojskowego
- Urodzony
- 29 kwietnia 1893, Ostrowiec Świętokrzyski
- Zmarł
- 9 lutego 1940, Firlej
- Zawód
- członek personelu wojskowego
Stanisław Rek urodził się 29 kwietnia 1893 roku w Ostrowcu, wskazywanym w Wikidanych jako Ostrowiec Świętokrzyski. Był synem Szczepana i Antoniny z domu Jędrzykiewicz. Do 1915 roku pracował jako ślusarz, a w 1917 roku został zmobilizowany do armii rosyjskiej. Od stycznia tego roku służył w I Korpusie Polskim w Rosji, gdzie dowodził plutonem w 1. kompanii 6. pułku strzelców. Po internowaniu w 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego jako starszy sierżant. Brał udział w obronie Lwowa i wojnie polsko-bolszewickiej.
8 sierpnia 1920 roku obszedł z plutonem pozycje bolszewickie, zmuszając przeciwników do ucieczki i pozostawienia działa. Za ten czyn otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari. W grudniu 1920 roku został zwolniony z wojska, a następnie pracował jako pracownik ubezpieczeniowy w Starachowicach. Podczas okupacji niemieckiej działał w Związku Walki Zbrojnej. Aresztowany przez gestapo 20 stycznia 1940 roku i osadzony w Radomiu, został rozstrzelany 9 lutego w Firleju, gdzie go pochowano. Był mężem Jadwigi z domu Hertung i ojcem Tadeusza oraz Zofii.
Na podstawie artykułu „Stanisław Rek” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.